Begint deze week eens met het ‘weekend’, noodgedwongen dan wel, maar zeker niet minder genoten!
‘s Ochtends wakker worden in Windstone Backpackers is iets goeds. Van het eten dat we gekregen hadden konden we nog een heerlijk ontbijt maken. Buiten, in de zon, met meneer en mevrouwen Pauw op bezoek. Wij waren vast van plan deze dag zo veel mogelijk te genieten, net als de avond ervoor, tenslotte hadden we geen keus. Wel hadden Cathelijne en ik een interview (die door auto pech, wat anders!, eerder niet doorging) geplant… De Cortina zou ergens in de middag gerepareerd zijn, ‘s middags 1 uur. Tot die tijd liet Andy ons zijn plannen zien en kregen we een rondrit langs de plaatselijke township, ‘Green Village’. Andy heeft heel wat plannen om de omgeving aantrekkelijker te maken voor toeristen en de plaatselijke bevolking daarvan te laten profiteren.

Restaurantjes, toeren en wat niet al meer zouden ze kunnen aanbieden…! Het klonk allemaal fantastisch in onze oren. Zouden we dit niet in ons research kunnen gebruiken? In ieder geval beloofden we hem ons verslag toe te sturen. Sajina heeft er een baantje aan over gehouden, ze kan als ‘toeroperator’ in CT mensen van deze fantastische plek vertellen. Terwijl Cathelijne uit haar dakje ging omdat er een hele manege aan de Backpackers vastzat, en er dus een hoop paarden waren, ging ik uit mijn dakje omdat er zo ontzettend veel mooie foto’s te maken waren. Hele bomen vol met ‘wevernestjes’, kanariegele vogeltjes die hangende nestjes bouwen, paarden, cactussen en nog veel meer, maar dat kunnen jullie zelf bekijken. Tegen de middag werden we door Andy naar het stadje, Vredenburg, gebracht, maar helaas de auto was toch niet zo snel gerepareerd. Eerst wachtten we nog geduldig, maar lichtelijk geërgerd. We hadden dus ook nog wat langer in de Backpackers kunnen blijven… Het was twee uur, werd drie uur en toen vier uur. En nog was de auto niet klaar… ach, plannen hadden we al niet meer gemaakt. Zoiets leer je snel genoeg af. Maar goed na sluitingstijd van de garage (en het werd ook al koeler) was de auto dan toch klaar. En onze beurs een flink stuk lichter, record dit keer! Nu in haastige spoed terug naar CT, met nog een record: top snelheid 180 km/u.

Related posts:

1. Devil’s Peak & Winetour
2. Kaapstad 11/09, Bosasa & Towtruck III
3. Cool Runnings & Hubbly Bubbly

Hier dan een stukje van mij, Cathelijne. Het kost mij moeite nog een overzicht te krijgen van wat er de afgelopen week is gebeurt, maar ik zal me best doen.

De dagen lijken te vliegen en voor je het weet is het weer weekend (wat op zich ook weer niet verkeerd is). Maar goed… Na een bewogen weekend met de wijntour en ‘after-party’ bij Bart en consorten brak er voor mij een drukke periode aan. Ik weet niet meer of ik verteld heb dat ik sinds juni bij Come and Play werk, dus zal er kort even iets over vertellen. Come and Play is de mobiele ‘Unit’ van de Afdeling Sport en Recreatie van Kaapstad. Het is het uitvoerende orgaan. Come and Play krijgt dus subsidie van de overheid en biedt kosteloos programma’s en projecten aan in vrijwel alle townships. Zo scholen ze elk jaar een nieuwe groep jongeren (zo’n honderd) in samenwerking met ISLP (Integrated Serviced Land Project) op allerlei gebied; van Computerles, Manegement, EHBO tot Drama en zwemles. Daarnaast worden elke 3 maanden een nieuwe groep jongeren binnengehaald om drie maanden betaald als ‘playleaders’ bij C and P te werken. Zij worden opgedeeld in 5 teams; Sport Development, Youth Online, Women on Web (deze hebben beide niets met computers te maken, meer Youth Development en Women Empowerment) of the Mural-project. Boven elk project staat een clubleader (mijn collega’s) Met hun ben ik de eerste weken van juni de Townships in geweest; ‘s Ochtends busje inladen en op pad. Na die drie maanden krijgen de jongeren een certificaat en is er plek voor een nieuwe groep. Deze jongeren komen vooral uit de townships, veel ervan deden al vrijwilligerswerk bij een communitycentres in hun omgeving. Zo is het een cirkel want C and P komt weer bij deze plekken om activiteiten te doen. Als ze klaar zijn worden ze meestal ‘oproep’vrijwilliger bij een ander project van Come en Play; VIA (Volunteers In Action). Ze zijn bezig om hier een NGO (Non-govermental Organisation) van te maken en er meer te stichten door het hele land. Zo is er dan een vrijwilligersbestand waar organisaties uit heel SA een beroep op kunnen doen. Soort Vrijwilligers Centrale. Zo hadden we laatst (16 juni) Youth Day in de Good Hope Centre, waar er zo’n 10.000 kinderen en jongeren zijn geweest. Echt tof! Maar even terug naar de afgelopen week, wat ook de bedoeling is van een ‘weekverslag’. Zoals ik al zei begon voor mij een drukke periode.

Related posts:

1. Devil’s Peak & Winetour
2. Verjaardag & Lion’s Head
3. Picnicken bij de openhaard